header

WIL JIJ JE LEVEN TERUG?

Overleven doen we om ons hart te beschermen. Ons hart is de woonplaats van de geest en de ziel. Bewaar je hart, zegt Spreuken 4: 23: van alles waar je over waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven. Wees zuinig op je hart, de plek waar we gevoelens van liefde en verlangen ervaren. Een hart dat beschermd en bewaart wordt is een gezond hart, een wijs hart, een gelukkig hart. Het is een vredig en gerust hart. Helaas is de werkelijkheid zo anders… daar is weinig rust en vrede of geluk. Het is er wel, maar weinig. Ons hart beschermen we daarom vaak al van jongs af aan. Het blijkt nodig, want (kinder)harten hebben veel te lijden in het leven, van pijn, verdriet, angst. Harten voelen zich verlaten, of afgewezen. Dat roept emoties op die we niet willen: eenzaamheid, angst, onveiligheid. Om het leven uit te houden bedenken we een manier om te overleven in die onveiligheid. Nare gebeurtenissen kunnen veel pijn veroorzaken, maar onschuldige gebeurtenissen kunnen dat ook, doordat jij er een persoonlijke betekenis aan geeft. Je wordt dan in iets kleins geraakt, een gebaar, een bepaalde blik, een woord. Plotseling voel jij een hevige- emotionele - reactie, van schrik, boosheid, jaloezie, etc. Die kleine gebeurtenis raakt in jouw hart iets dat je in eerdere ervaring hebt verbonden aan heftige pijn, sterk verdriet of gemis. Voor jou betekent dat simpele woordje, gebaar, manier van kijken soms een bedreiging. En zo neem je een besluit: DAT nooit meer! Je veranderd je gedrag zo, dat je nooit meer iets dergelijks te hoeft mee te maken, te voelen of te horen. Je sluit je af en gaat in de overlevings-stand. Dat kan helpen om je hart te beschermen, een hele tijd. En toch komt er bijna altijd een moment dat je er last van krijgt, zo veel dat je ermee wilt stoppen. Met overleven. Hoe komt dat? Er zijn een aantal redenen: 1/ het klopt niet, al zit er logica in; eerst helpt het, maar dat stopt een keer. 2/ het deugt niet, er verandert niets, en jij bent niet meer jezelf want je doet je anders voor om te overleven. Het is een leugen. 3/ het werkt niet. Met jouw overlevings-stand wil je controle houden, en je maakt steeds weer een nieuwe strategie, die ook niet helpt. Wat wel gebeurt is dat jouw gevoel over wie jij echt bent steeds negatiever wordt: je voelt jezelf steeds minder waard. Je denkt: Ik ben niet geliefd, ik ben niet belangrijk, ik word niet gezien.Ik ben niet goed genoeg, ik mag/ had er niet moeten zijn. Dit soort nare gevoelens hebben altijd te maken met jouw recht van bestaan. Als ik er niet zou zijn, zou niemand mij missen. Overlevings-standjes zijn bedoeld om te overleven. Maar dat is niet wat God voor ons wil, Hij wil dat wij LEVEN. Om je overlevingsstand te leren omzetten in de LEEF stand moet je iets afbreken. Je moet uit je veilige overleef-standje, en terug naar de pijn. Die pijn moet je onder ogen zien, voelen, verwerken. Je moet er echt contact mee maken, pas dan kun je het vervolgens opruimen. Samen met God lukt dat zeker, zelfs als er (heel) veel weerstand is. Want niemand heeft daar zin in en het roept veel angst op. Afhankelijk van de oorzaak, kun je zelf veel doen in gebed of professionele hulp zoeken, en het samen doen. Het is zwaar, maar bedenk wel dat die pijn van toen voor jou kinderhart te groot was, maar nu ben je volwassen. Je kunt er iets aan doen, de pijn blaast je nu niet omver. De volwassen Jan of Marie heeft wel de tools om de pijn aan te pakken. Ben jij zover? Neem gerust contact op voor een [paar] gesprekken. Echt, je kunt weer gaan weer LEVEN.

Comments powered by CComment

Agnes Visser

Mijn werk is mensen in geestelijke of psychische nood te-recht helpen. Mijn passie is dit te doen vanuit mijn christelijke achtergrond en met oog voor zingeving in dit leven.

Agnes visser 2018

cronjob