header

HARD VOOR WEINIG

Je werkt vol passie, met visie en een doel. En er gebeurt ook veel, je ziet echt wel resultaat. Maar o wat zou het fijn zijn, wanneer je je ook tevreden kon voelen. Echt de rust ervaren van: het is goed zo. Morgen is er weer een dag!

Dat kan ook echt

Ps 127: 1,2 vertelt ons hoe dat zit: Als de Heer het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen de bouwers. Als de Heer de stad niet bewaakt, tevergeefs doet de wachter zijn ronde. Vergeefs is het als je vroeg opstaat, je laat te ruste legt, je aftobt voor wat brood; Hij geeft het Zijn lieveling in de slaap.

Wanneer de Heer bouwt. Leven in afhankelijkheid van Hem; al jouw bouwen en waken over jouw visie, jouw inzet, jouw passie aan Hem overlaten. Moet je dan zelf niks doen? Dat ‘werkt’ toch niet? En wat dan met je talenten, voor déze taak, dát werk? Die heb je toch juist om te gebruiken voor de Heer? Ja zeker! Ze horen bij wie jij bent, hoe jij bedoeld bent: geliefd, aanvaardt en vrij kind van de Vader. Met talenten en al. Die heb je van Hem gekregen. Om in alle vrijheid te gebruiken, voor Hem. Niet in onvrede en onrust.

De sleutel is dit, denk ik: je hebt ze voor Hem. En hoe vaak zijn we niet bezig voor onszelf, vertrouwend op eigen inzicht en mogelijkheden. De Heer mag meedoen, maar andersom? Hij werkt, en ik mag meedoen…?

Voldoening vinden in het werk dat je doet, tot bloei komen als persoon, genieten en ontwikkelen van je talenten, dat hoort er ook bij, zeer zeker! En dat gebeurt ook, vertelt deze tekst, wanneer de Heer het fundament is van al het werk. Wanneer ik werk, bouw, waak vanuit Hem. In vertrouwen en de verwachting dat Hij voorop gaat, de richting aangeeft die ik gaan mag. Zodat Zijn doel mijn doel is. Wanneer ik Zijn doel tot mijn plan maak.

Hoe kom je daar achter?

In je slaap, staat er! God geeft het jou, Zijn lieveling, in je slaap! Dus juist wanneer jij niets doet, je niet bewust bent van je verantwoordelijke taak, of de valkuilen waarvoor je waakt. Want de Heer bouwt en waakt: Hij weet wat wanneer moet gebeuren, en hoe het kan worden gedaan. Wie er bij ingezet kan worden, en wie (nu even) niet. Stel je eens voor hoe dat zou zijn: in ontspanning en overgave aan Hem, alles van Hem verwachten en tegelijk elke dag je werk hebben. Het loopt allemaal, sterker nog: het komt naar je toe! De Heer bouwt aan jouw ‘huis’, Hij waakt over jouw ‘stad’, en daarom heb je overal genoeg tijd voor, het komt af, het is goed. En je voelt rust en tevredenheid. Je werk is niet meer 'je aftobben van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat voor net genoeg…." 

Dit is (g)een utopie!

Zoals het hier staat klinkt het je wel aanlokkelijk, maar niet realistisch in de oren waarschijnlijk: het lijkt meer iets uit Utopia. Je eigen houvast loslaten is echt geen simpele stap, zoiets als: willen is kunnen! Willen is wel het begin. Je kunt ook echt wel zelf aan de slag:

1. Neem het besluit: ik wil dat God de bouwmeester en bewaker van mijn 'huis' is, maakt niet uit welk 'huis' jij zelf bouwt.

2. Ga in gebed: Vader ik begrijp dat ik in eigen kracht niet bouwen en bewaken kan. Vergeef mij dat ik het tot nu steeds heb gedaan, en help mij om alles los te laten waar ik me nu aan vastklamp (benoem voor jezelf jouw 'bouwmaterialen'' en bewaak-middelen' en vertel ze stuk voor stuk aan God). Vul mij met Uw Geest en geef mij inzicht in wat ik los moet laten en hoe ik kan veranderen. Dank U voor Uw liefde en wijsheid  voor mijn leven, en Uw kracht, voor wat U in mij wilt gaan doen. In Jezus naam vraag ik U dit, Amen.

3. Onderzoek het principe van leren loslaten in de Bijbel. Zoek bijvoorbeeld in een concordantie alle woorden op die er volgens jou mee te maken hebben en lees die Bijbelgedeelten, overdenk ze biddend en noteer welke inzichten je opdoet.

Denk er wel aan: dit is een proces, geen toverkunstje. Het gaat stap voor stap. God gaat wel mee, Zijn Geest leidt jou. ( Rom.8: 12-14; Gal.2:20) 

De reden dat je houvast loslaten (te) moeilijk lijkt kan te maken hebben met je persoonlijke geschiedenis, je omstandigheden, je karakter. Overgave vraagt dat je je veilig kunt voelen. Heb je dat geleerd in je leven, wat emotionele veiligheid is: er is iemand voor jou als je hem nodig hebt? En zo ja, ben je daar toch in gewond geraakt? Dat heeft invloed op hoe jouw beeld van God, en van jezelf is (geworden). Misschien kun je best aardig leven met dat basisgevoel van niet (helemaal) veilig voelen, omdat je geleerd hebt die innerlijke pijn te verdoven, of te vermijden. Misschien vecht je er wel tegen door juist zo hard mogelijk te werken en presteren!

Als jij voelt dat het nu tijd is voor verandering, kom eens praten. Onderzoek hoe het voor jou is en hoe je het graag wilt. Of door eerst een ontspannende massage waarin de kramp in je lijf wordt opgelost, en je je meer bewust wordt van hoe het is en hoe je het zou willen. Daarna kunnen we, als je dat wilt, verder praten, en onderzoeken hoe en waar jij wellicht een weg vindt naar loslaten, ontspanning, en innerlijke vrede bij God. Veilig bij, en levend vanuit Hem. Zodat Hij de bouwer en bewaker van jouw leven kan zijn. En jij kunt ontspannen, groeien en bloeien. Mail gerust: 

 

Gerelateerde items (op tag)

Agnes Visser

Mijn werk is mensen in geestelijke of psychische nood te-recht helpen. Mijn passie is dit te doen vanuit mijn christelijke achtergrond en met oog voor zingeving in dit leven.

Agnes visser 2018