header

Ergens klopt het niet...

Wel weten dat het niet oke is, maar dat negeren, niet teveel doordenken en hopen op vergeving….er is een soort gezegde: je kunt beter achteraf om vergeving vragen dan vooraf om toestemming. Zoiets.

Wanneer ik bezig ben of van plan ben iets te doen waarvan ik weet dat het niet kan, als ik goddelijke liefde tenminste serieus wil nemen, dan reken ik er in mijn achterhoofd op dat ‘het me wel vergeven zal worden’. Maar… toen ik de tijd nam daar eens even over door te denken (het zat me toch niet lekker) ontdekte ik dat ik er op die manier een schijn-heilig geloof op na houd. Waarom gehoorzaam ik eigenlijk niet? Het is niet dat ik denk dat Hij mij het leven lastig wil maken. Ik heb er even geen ‘zin an’, gewoon: nu even niet! Dit doen, wat God niet wil, voelt gewoon even lekker….

Wanneer ik wel luister gebeurt er iets moois, iets bijzonders tussen mij en God: we zijn een eenheid….omdat ik mijn leven dan afstem op Hem, in Hem leef en besta, verbonden. Geloven, echt in daden, is veel moeilijker dan in woorden! Die zijn makkelijk….zo uitgesproken. Wanneer ik niet ge-hoor-zaam, ontneem ik mezelf ook iets, namelijk een diepe innerlijke vrede waarvan ik zo kan genieten temidden van de zorgen en toestanden van elke dag. Er wringt iets tussen mij en God op momenten van ongehoorzaamheid. Ben ik dan zo’n vrome kwezel met een geloof van: dit moet en dat mag niet? Ik hoop toch van harte van niet! Maar ik merk wel dat gehoorzaam leven niet altijd uit de verf komt, zoals het bedoeld is. En het dan heb ik daar zelf last van, mijn band met God wordt er door belast, het voelt niet goed. Niet verbroken, dat kan niet want Jezus’ offer is voor verleden, heden en toekomst toereikend zelfs al ben ik ontrouw. Hij niet, Hij nooit! Maar de band wordt wel belast, er komt druk op. Ik voel me tegenover God niet meer vrij. Ik weet dat ik nog steeds geliefd en aanvaard ben. Maar die liefde, daar heb ik willens en wetens van mijn kant mee geknoeid. En dat zit dan niet lekker. De Geest begint dan gelukkig aan mijn ziel te knagen.

Het goede nieuws is: Gods vergeving is er, altijd. Zeker wanneer ik eerlijk belijd dat het fout was, die ongehoorzaamheid. Dan is meteen de kras op mijn liefde weer weg, en ervaar ik opnieuw hoe heerlijk en goed het is om bij God thuis te zijn. Zijn trouw blijft….Hij luistert naar mij als ik roep en zet mij opnieuw met mijn voeten op een Rots ( Ps. 40: 2b) Even verder in vers 6 staat: U hebt mij de oren geopend, en nu kan ik zeggen: Hier ben ik….Ik kan weer tevoorschijn komen als God mijn oren en mijn hart opnieuw opent voor Zijn liefde. Hoe doe jij dat, als je ergens wel voelt dat het niet klopt, waar je mee bezig bent?

Comments powered by CComment

Agnes Visser

Mijn werk is mensen in geestelijke of psychische nood te-recht helpen. Mijn passie is dit te doen vanuit mijn christelijke achtergrond en met oog voor zingeving in dit leven.

Agnes visser 2018

cronjob