header

Doen wat je zelf wilt

Ik doe het niet, want hoewel ik er veel zin in heb voelt het niet goed. Ik verlang ernaar en tegelijk druk ik het de kop in. Nou ja, heel soms geef ik er aan toe, eventjes, een uurtje of zo, twee uurtjes op z’n hoogst. Maar dan hoor ik dat stemmetje alweer. Dan voel ik die kriebel: dit kan niet! Dat mag niet hoor! Hoog tijd dat je weer klaar staat voor iets, of iemand. Meestal doe ik dat graag, want zo ben ik ook: een helper.

Dit gevoel hebben nogal wat van mijn cliënten ook. Ze vertellen me dat ze daar mee worstelen en dan herken ik dat dus. Inmiddels heb ik in mijn beroep wel een en ander geleerd over dit onderwerp. Samen met de mede-tobber onderzoek ik dan waar dat vandaan komt, en wat hen tegenhoudt om meer ruimte voor zichzelf in te nemen. We hebben het dan over vragen als: Wat zou er (in het ergste geval) gebeuren met je, wanneer je eens een hele dag alleen maar aandacht hebt voor waar je zelf zin in hebt? En dat ook echt doet? Wat betekent het voor jou om dat te kunnen doen? Wat betekent het voor diegene waar jij zoveel mee moet van jezelf? Wat denk je en voel je daar allemaal bij?

Stel dat je dan ongeveer zoiets denkt: dat lijkt mij best plezierig, maar ik voel me tegelijk ook schuldig: het hoort niet! Ik doe iets fout, en in dat geval vinden ‘ze’ me niet aardig. Wanneer niemand me aardig vind, ben ik alleen! En dat is vreselijk, dan vergaat de wereld. Voor je gevoel dan he…

Wanneer je daar wat langer over nadenkt besef je natuurlijk wel dat dit wat overdreven is. En toch….voelt het wel zo. Als je niet al je tijd en energie in die ander[en] steekt, dan zul je alleen zijn, verlaten. Dan schiet je tekort, en kan je verweten worden dat je niet deugt. Daar heb je dan angst voor. Die angst verlamt je.

Heel vervelend, want eigenlijk wil je best klaar staan voor anderen, heus wel! Maar je hebt ook ooit wel eens behoefte aan iets voor jezelf, zonder dat wie dan ook om jouw aandacht vraagt, iets van je nodig heeft. Tijd voor jezelf om de batterij weer even op te laden. Want als die vol zit, dan heb je meer energie, meer zin. Dan komt er meer uit je handen, en meer uit je hart: liefde voor je medemens. Dat is dus het positieve effect van een verlangen waar je je negatief over voelt. Dat klopt toch niet hè? Het verlangen naar ruimte voor jezelf is een goed normaal menselijk verlangen, dat heb je nodig! De veróórdeling van jezelf dat je dat verlangen hebt, er zelfs wat mee doet, dat is verkeerd.

Hoe komt het nu dat je je eigen goede verlangen afwijst, ten koste van jezelf? Dat kan te maken hebben met je opvoeding, je karakter, of met je omstandigheden. Had je mogelijkheden om te kiezen wat je graag wilde? Werd je aangemoedigd, of werd dat afgekeurd? Voor een kind, een jong mens en zelfs voor volwassen mensen is afkeuring en afwijzing pijnlijk. Een jong kind heeft aanmoediging nodig om te ontdekken hoe en wat er in het leven mogelijk is, en wat bij hem of haar past. In de ideale wereld is dat zo de bedoeling. Maar we leven daar niet, we leven in een gebroken wereld, en daar gaat het vaak fout. En heb je jezelf bijvoorbeeld aangeleerd dat jij alleen maar goed bent wanneer je veel van jezelf weggeeft. En als je dat niet doet, word je bang, hoe graag je zelf ook iets wilt behouden aan ruimte en keuzemogelijkheden. Want je denkt dat je afgewezen wordt als je daar voor kiest. Zelfs als je dat alleen nog maar denkt voelt het helemaal niet fijn. En dan doe je weer gewoon wat er verwacht wordt. En negeer je wat je zelf zo graag wilt.

Maar dat hoeft echt niet! Je kunt het leren, als volwassene, dat jij ook behoeften hebt waar ruimte voor mag zijn. Je kunt leren om die veroordelende gedachten om te buigen en anders te gaan voelen. Je kunt leren hoe afwijzing jouw leven heeft bepaald en hoe jij dat kunt veranderen.

Je bent namelijk gemaakt om jouw eigen ruimte in te nemen. Jouw leven heeft een doel en jouw identiteit is daarvoor toegerust, met talenten en eigenschappen. Je kunt vaardigheden ontwikkelen om in jouw ruimte te groeien en te bloeien.

Heb je al zin om daar eens bij stil te staan?

https://www.elpidos-counseling.nl/contact

Comments powered by CComment

Agnes Visser

Mijn werk is mensen in geestelijke of psychische nood te-recht helpen. Mijn passie is dit te doen vanuit mijn christelijke achtergrond en met oog voor zingeving in dit leven.

Agnes visser 2018